ننامیدنی؛ لحظه‌ حال و دائو‌  

گفت‌وگوی اختصاصی مجله شهرگان( چاپ کانادا)
با امیر قاضی‌پور شاعرِ شعرهایِ سینمایی

«بسیاری از شعرهای من ، به جمله منتهی نمی‌شوند و حتی فعل هم ندارند. من نمی‌خواهم در شعر ساختمان بسازم . شعر من یک آیتمش ” اراده به چیدمان ” است ؛ و با دو آیتم مرتبط می‌شود : فضاهای خالی که دارد و گسستی که ایجاد می‌کنم، این تخریب کلمات ناشی از انحلال است، پیوند و بسط کلمات را شاهد نیستیم. من در کلمات، گسست ایجاد می‌کنم، مدام نفی و رد می‌کنم. اشعار من از این تخریب‌ها، یک حالت ناسازگون دارد ، یک جور سیاست اقتصادی هم در نحوه چیدمان شعرها هست، بسیار فشرده که گویی شکل نمی‌گیرد انگار من بخشی از شعرم را نمی‌نویسم و دوست ندارم شعرِ یکپارچه بنویسم.»

شاید شعرِ امیر قاضی‌پور را شعرِ آینده بنامیم و مخاطبان با شعرهایش در آینده بیشتر درگیر شوند. ایده‌ی شعر سینمایی ایده‌ای است که می‌تواند حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد، به همین بهانه گفت‌وگویی را اختصاص داده‌ایم با امیر قاضی‌پور که در ادامه می‌خوانید.

■ چطور ایده یِ نوشتن شعرهای سینمایی به ذهنتان رسید؟ آیا مشابه آن را تا به حال در کارِ شاعران دیگر (اعم از ایران و جهان)شاهد بوده‌اید؟

■ تجربه‌گرایی را در شعر چگونه تعریف می‌کنید؟

■ الهام ملک پور شاعر معتقد است که در شعر شما کلمه‌ها روی هم تخریب می‌شوند... من نیز معتقدم که واژگان در شعر شما کارکرد جدیدی را تجربه می‌کنند، کارکردی که حتی اغلب به ساختن جمله نیز ختم نمی‌شود یعنی در برخی سطرها کلمات فقط کنار هم قرار می‌گیرند بدون این که جمله‌ای را بسازند؛ با این حال، انتخاب کلمات و شیوه یِ به کار بردنشان به گونه‌ای ست که این کنار هم قرار گرفتن، تاویل‌های شاعرانه ایجاد می‌کند. آیا این شیوه نوشتن را تعمدی برگزیدید یعنی شعرهایتان را با فکر می‌نویسید یا به صورت جوششی؟ کلا چه فرایندی طی شد تا به این شیوه نوشتن رسیدید؟

■ پدرام محمدزاده شاعر نیز در نقدی که بر اشعارِ شما نوشته است، می‌گوید: "ما در اشعارِ قاضی پور با پرش‌های زمانی - مکانی رو به روییم" اما بعد توضیح می‌دهد که این پرش‌ها از نوع پرش‌هایی که رویایی و باباچاهی در شعر خود دارند نیست. من نقد ایشان را خوانده‌ام و می‌دانم نظر ایشان چیست اما دوست دارم بدانم که به نظر خود شما پس این پرش‌های زمانی - مکانی اشعارتان از چه نوعی است؟ ممنون می‌شوم توضیح دهید و اگر علتی نیز پشت وجود این پرش‌ها در اشعار شما هست، برایمان از آن بگویید.

■ سال‌ها است که در شعرِ ایران با جریانی یا بهتر است بگویم جریان‌هایی مواجه‌ایم که از نظرِ کارکرد زبانی با اشعاری که تنها در "سطح" زبان اتفاق می‌افتد، شاید بتوان گفت صد و هشتاد درجه متفاوت است. اما به همین دلیل نیز گفته می‌شود که خوانندگان با این شعرها که پیچیدگی وجه بارز آنها است، کمتر ارتباط برقرار می‌کنند. نظر شما در این‌ باره چیست؟ آیا اشعار خود را نیز اشعاری کم مخاطب به شمار می‌آورید؟

متن کامل گفتگو در سایت شهرگان:

https://shahrgon.com/72633-2/

ما که فکر می‌کنیم ذره‌هایِ باران بی‌خودی
باغ مخفی‌هایی که از درون
"ذراتِ موسیقی"
و ماهِ ثابت
و پشت کردنِ به ماه
"آینه‌هایِ دردارِ باغ‌ها"
"جانشین شدنِ زردها و کال‌ها"
"هولناک شدنِ ماهی‌ها"
و ذراتِ موسیقی
جامدادی‌هایِ بنفش
و خواهر، پوشیده در اعماقِ آب‌ها
جانشین شدنِ جامدادی‌ها و بنفش شدنِ اَشکالِ هندسیِ بی‌وزن
سرخوشیِ کوهستان‌ها و بام‌ها
داس و تبر ، "نام" را از بین نبردن
هولناک نشدنِ لبه یِ پرتگاه / هولناک نشدنِ لبه‌هایِ پرتگاه
"باغ / مخفی‌هایی که از درون"
ماه، کامل شده است اما بنفش
- - -
امیر قاضی‌پور

خانم فریبا صدیقیم
شاعر عزیز
با درود فراوان
شعرهای شما را طی سالها خوانده بودم و می‌خوانم . و یک شعر از شما را که دوستمان رُزا جمالی ، خوانش کرده بود . اتفاقی در کتابفروشی محلمون «شهرکتاب راه» ، کتاب شعر شما « این قلب معمولی نمی‌زند» را خریدم و با اشتیاق خواندم . شعرهای شما با من گفتگو می‌کند . شعرهایت از جا بلند می‌شود و در روح و روانم جاری می‌شود. فریبا صدیقیم چقدر ذهنیت‌باور است؟ به لحظه حال از نوعِ اکهارت تُله‌ای نظر داری به عنوان تنها زمانِ واقعی؟...‌در همین کتابفروشی در جلسات«سینماشعر» کاش میشد شما بودی و شعرهایتان را با صدای خودتان می‌خواندید. هرچند شعر را در کنارِ خواندن باید روی کاغذ هم دید . از شعرهای کتاب « این قلب معمولی نمی‌زند» چند تا را چندبار خواندم و دوست داشتم. مثلن شعرهای " رمز ورود و شاید مرده باشم " .
چرا وقتی یک زن ، شعر می‌نویسد جنسیت‌اش مشخص است و بی‌جنسیت نیست؟ باور دارم شعرِ زنانه بی‌جنسیت است. مثلِ فیلم-شعر " من تو او مرد او زن " اثر شانتال آکرمن فقید.
از بابت شعرِ زن ، یک جلسه در ارتباط با " تنانگی در شعر و هنر " را داشتیم. آنجا با امیر وزین، گفتگویی درباره شعرِ زنان داشتم. در نشانی زیر فایل صوتی جلسه قابل شنیدن است :
https://t.me/vasazi/4399

شعر در به یادآوری است.
پاییز ، آزادسازیِ فکر


امیر قاضی پور
۲۲ آبان ۱۴۰۲

شاعری به نام سیمون وِی


کارگران به شعر بیشتر از نان احتیاج دارند. آنان نیاز دارند که زندگی‌شان یک شعر باشد . آنان به نوری از ابدیت نیاز دارند.

فقط دین می‌تواند سرچشمۀ چنین شعری باشد.

انقلاب، و نه دین ، افیون توده‌هاست‌ .
محرومیت از این شعر ، علت همۀ ناامید‌ی‌هاست‌.

بردگی یعنی کار بدون هیچ نوری از ابدیت، بدون شعر بدون دین.

هر شعری دربارۀ مردم که خستگی، و نیز گرسنگی و تشنگی ناشی از خستگی در آن تصویر نشده باشد فاقد اصالت است.



□ در حالِ خواندنِ کتابِ «جاذبه و رحمت » اثرِ سیمون وِی با ترجمه « بهزاد حسین‌زاده» از نشرِ نی هستم ‌.

تاملات معنوی و فلسفیِ سیمون وِی ، مثلِ یک شعرِ ناب است . خواندنِ کتابِ جاذبه و رحمت برای شاعران و علاقه‌مندان شعر واجب است .‌ همچنانکه که « ترس و لرز » از سورن کی‌یر کگور و « وضع بشر » از هانا آرنت یک شعرِ فلسفیِ دشوار است . شعر کردن و عرفان کردن از نوعِ سیمون وِی . چه کسی چه کسی را برپا می‌کند . الزامی ندارد مذهبی باشی تا سیمون وِی را بخوانی و با نظراتش موافق باشی . سیمون وِیی که در خانواده‌ای متولد شده که هیچ مذهب و عقیده‌‌ای بر او تحمیل نشده . سیمون وِی از طرفدارانِ آزادی بیان و اندیشه و قلم بدونِ هیچ محدودیتی است

شجاع‌ترین روزنامه‌نگار ایران
حسین فاطمی شهید راهِ جمهوریت


حسین فاطمی؛ کسی که در برابر شعارِ " خدا شاه میهن " ، شعارِ " خدا ، ایران، آزادی " را در سرمقاله روزنامه‌اش مطرح کرد . و تا به امروز که شعار " زن زندگی آزادی" از بهترین شعارهاست در مقامِ عمل و رفتار .

■ امروز ۱۹ آبان ( =۱۳۳۳) سالروز شهادت حسین فاطمی ( روزنامه‌نگار ، نویسنده و وزیر خارجه دولت مصدق ) به دست رژیم جنایتکار پهلوی است .

■ بخشی از سرمقاله اولین شماره روزنامه باختر در سال ۱۳۲۱ :
به یاری خداوند تعالی، برای خدمت به ایران و فداکاری در راه آزادی، قلم بدست گرفته ، قدم به میدان نهاده‌ام ، هتاکی نمی‌کنم ، از جاده عفاف بیرون نمی‌روم، بدون ترس از روی حقایق بر می‌گیرم و ...
بالاخره ما باید نزد پدرانمان برویم، می‌شود با روی سیاه رفت؟ مائیم و آیندگان با خفت و خواری می‌توان در گور خفت؟ نه این امر محال است ما ایرانی هستیم، حافظ استقلال ایران و این امانت را سالم به آیندگان تحویل می‌دهیم ، خدا ما را یاری می‌کند تا لب مرگ می‌رویم و ایران را حفظ می‌کنیم و اولین ابزار برای حفظ ایران، داشتن آزادی است و هر کس آزادی مشروع ملت ایران را محدود کند و به استقلال ایران لطمه بزند خائن و پلید است


■ امیدوارم شما دوستان مثلِ برخی‌ها نباشید که استدلال آنها این است چون رژیم کنونی جنایت‌های بسیاری مرتکب شده، جنایت‌های کسانی مثل رضا شاه( آغازگر قتلهای سیاسی زنجیره‌ای در ایران) و محمدرضا شاه ، باطل شده! و آنها روسفید هستند!

■ امثالِ علیرضا نوری‌زاده یِ روزنامه‌نگار یک کلمه درباره حسین فاطمی روزنامه‌نگار در کانال خود تلویزیون ایران فردا حرف می‌زنند؟ چرا؟ چون نمی‌خواهند یادآوری جنایت کُشتن ( = قتل عمد دولتی) حسین فاطمی را به یاد بیاورند .‌ حتا نداشتنِ آزادی در زمان پهلوی‌ها را به تمسخر می‌گیرند .

حسین فاطمی: :«ما سه سال حکومت کردیم و يک نفر از مخالفين خود را نکشتيم. برای اينکه ما نيامده بوديم برادر کشی کنيم.»

۱۹ آبان سالروزِ شهادت حسین فاطمی روزنامه‌نگار و وزیر خارجه دولت ملی-دموکراتیک محمد مصدق بدستور محمدرضا شاه است . رضا پهلوی و فرح پهلوی و سلطنت‌طلب‌ها بعد از چند دهه بابت جنایتهایی مثلِ کُشتن حسین فاطمی، یک عذرخواهی ساده نکردند . در حالیکه خانواده‌هایی در جهان هستند که بابت جنایات اعضای خانواده‌شان شرمسار هستند و عذرخواهی می‌کنند

امروز نوزدهم آبان است. سالروز شهادت دکتر حسین فاطمی وزیر جوان امور خارجه دولت دکتر محمد مصدق و قربانی مظلوم کودتای ۲۸ مرداد. و چقدر دوست دارم حسین فاطمی را حتی اگر منتقدانی داشته باشد که به خاطر اینکه از مصدق تندتر گام برداشته و نپختگی کرده بر او خرده گیرند. هر چه بود او عاشق اعتلای کشورش بود و عزت و بزرگی مردمش را می‌خواست و چه افتخاری بالاتر از این که در تاریخی که عمده‌اش را استبداد اِشغال کرده وزیر خارجه دولت قانونی و دموکرات در برابر حکومت کودتا با اعتماد به نفس بگوید :«ما سه سال حکومت کردیم و يک نفر از مخالفين خود را نکشتيم. برای اينکه ما نيامده بوديم برادر کشی کنيم.» او را وقتی اعدام کردند تب داشت با بدنی زخمی از خنجر عمله استبداد. فاطمی هم مانند مصدق مردمش را آزاد می خواست آزاد از هر گونه سلطه داخلی و خارجی، چرا که آزادی بدون رهایی از استبداد داخلی و تعدّی خارجی امکان پذیر نیست. و چه زیبا استاد باستانی پاریزی، دانشجوی آنروزهای ایام کودتا، در باره جان باختن تراژیک فاطمی سروده است:"صبا برگو به روشنفکر این ملک
ببین رفتار چرخ آدمی کش
چه بندی دل در آن آب و زمینی
که “بی مخ” پرور است و فاطمی کش

نوشته : مجتبا نجفی

سینمای ایران به " سیدنی لومت" نیاز دارد برای افشاگریِ فساد و تبعیض و بی‌عدالتی. از سایت دیجی موویز فیلم " حکم " ( The Verdict) از سیدنی لومت را با بازی عالی پُل نیومن دیدم . امثالِ مسعود کیمیایی که فیلم‌های حکومتی و ارشادی " سلطان، ضیافت و قاتل اهلی" را ساخته، برای یاد گرفتنِ فیلمسازی یک دوره فیلم‌های سیدنی لومت فقید را با دقت ببینند. واقعن تاثیرگذار می‌تواند باشد

آمریکایی‌ها اعلام کردند بدنبال جنایت‌های اسرائیل در غزه، ۵۰۰ درصد یهودستیزی در آمریکا افزایش یافته است! یعنی هر کس کوچکترین انتقادی به اسرائیل بکند، یهودستیز از نظرِ آمریکا و اسرائیل و مقامات غربی‌ست . خبرنگارِ ایرانی اسرائیلی رادیو فردا پیش‌بینی کرد که بواسطه یهودستیزی‌های اخیر ، یهودی‌های بیشتری به اسرائیل مهاجرت خواهند کرد! ( حالا بگید اشغالگر کیه؟ نژادپرست کیه؟ مهاجران تو کجا تو کدام منطقه اشغالی سامان پیدا می‌کنند . راه حل پایان دادن به اشغال و آپارتاید است؛ نه شهرک‌سازی و مهاجرت یهودی‌ها به سرزمین‌های اشغالی که از نظر سازمان ملل و قوانین جهانی هم منطقه اشغالی است.

در شهرِ سیلویا



وقتی با خودم قرار گذاشتم در شهرِ سیلویا
بر افتادنِ چشم‌ها و درخت‌ها
تابیده بود بنفش‌ها / و سنگ فرش‌ها سکه‌ای بود
بخارِ سرِ همه از استخوان‌های خشک نبود
بر بندِ رخت آویزان شده/ساعتی بر فراموشی
حکم رانیِ شاتوت‌ها و تاب‌ها و زن‌ها و دخترا
و سر برداشتن از لبا
سبزتر از بازوهای نه داشته به چیزی سنگین
این-از تو پریدم
در کدام غیبت حاضر
تو ردپای تاریخی
میل به نشستن در یک مکان
مشاهده یِ رسوخِ نیروها
و ردپاهای تاریخ
میل به ناحیه‌ گرایی
همه باید از همه لهجه‌شان بُگریزنند
بزنند به دیواره تاریخ
تمام ناپذیر از دست همه یِ آن شکنجه‌ها
دیواری-چروکی نبود
کافه‌ای بی هوا با مشتریانش در هم نمی‌پیچید
و میل به نشستن در یک مکان
- - -
امیر قاضی‌پور

از یهودی‌هایِ آدمکش و انتقامجوی اسرائیلی
تا یهودی مثلِ آرنت که انتقامجویی را رد می‌کند


ما گزاره‌هایی نظیرِ " جنایتِ بزرگ " جنایتی علیه طبیعت است ، به نحوی که خودِ زمین فریادِ انتقامجویی بر می‌آورد؛ و شر هماهنگی طبیعی را به نحوی از میان می‌برد که تنها مکافات می‌تواند آن را بازگرداند؛ و جمعی که نسبت به آن کار خلافی صورت گرفته است وظیفه‌ای در قبالِ نظمِ اخلاقی دارد که باید جانی را مجازات کند - ما این گونه گزاره‌ها را نمی‌پذیریم و آنها را بربری و سبعانه می‌دانیم.
- هانا آرنت ‌
فارسی‌ی : خشایار دیهیمی

احضارِ تاریخ
خوانش مدرن‌ از شاهنامه
شعرخوانی
یکسان‌ دانستن‌ِ زندگی‌و‌ تئاتر
شعر / زمان / مکان / کشورها / ویرانگی سازندگی /مرزهای‌ِ شخصیت‌ها
در فیلم : سیاوش در تخت جمشید
نوشته و کار : فریدون رهنما


بارگذاریِ مجدد!
هر روز باید یک فیلم خوب دید
فیلم «سیاوش در تخت جمشید»

کارگردان: فریدون رهنما

محصول ۱۳۴۶ خورشیدی

خلاصه فیلم: دو تیره در جنگند. سیاوش می‌کوشد که جنگ، پایان یابد. جنگی که مانع می‌شود مردمان خودشان باشند. اما اطرافیان سیاوش آرام نمی‌نشینند و با دسیسه‌ها و دروغ‌ها کار را به یک خونریزی مجدد می‌کشانند...



هر خونی خونِ سیاوش است
از خونِ سیاوش تا گیاهِ سیاوش
فیلمی که برای درکش حداقل باید سه چهار بار آنرا به دقت دید
دانلود فیلم سیاوش در تخت‌جمشید در کانال تلگرام شعر بی پایان :
https://t.me/vasazi/4564

این بی جنسیت موها
صدایِ قوها
گردنِ وقتی نمی‌بینمت
- - -
امیر قاضی‌پور





باور دارم شعرِ زنانه شعرِ بی‌جنسیت است. شعری که سکون و فضای خالی داره.
کدام سکونت؟

به قطع نکردنِ انگشت
خوابیدن رویِ خرچنگ
داخل شدن به قفس
و قدیمی کردنِ مجلات
راهروهایِ پهن شده در دیوار نَه ...
پنکه سقفی!
به رُزا به حمام به طلا
به لارنس!
در حمام اتاقی قرار دارد
که آبِ سرد را شاتوتی می‌کند
در برنج در یاسوج .
مردانی که لُخت می‌شون را
در دهان راه نباید داد
از پالیز از مقدارِ زیادی باطنی گرایی!

نباید از فقدانِ آب‌هایِ شاتوت شده در سر ترسید
به مغازه یِ طلافروشی رفتن و برای مرد اسمِ سپنتا را خرید کردن
به رُز به پالیز در دهان
آب پاشیدن به شاتوت در دهان
باطنی کردنِ نوشابه

هجو نکردن... مثلِ کی؟
کوئن .شاتوت. لیسیدن. مقدارِ زیادی
- - -
امیر قاضی پور

تنها دستاوردِ کُشتار؟!

نمایش اجساد و لاشه‌ها در ویترینِ مغازه‌ها و قصابی‌ها خشونت‌آمیز نیست؟
فراتر از گیاهخواری، می‌شود در سرتاسرِ جهان و ایران ، از قصابی‌ها خواست تا گوشت و لاشه حیوان را به نمایش نگذارند .‌ یک کمپینِ جهانی نیاز است. دیدنِ اجساد حیوانات، تاثیری در روح و روان ندارد؟ بدون اینکه طالبان باشیم و چیزی را ممنوع کنیم ، درخواست کنیم مغازه‌ها در سرتاسرِ جهان، به اختیارِ خود از به نمایش گذاشتن اجساد و لاشه‌های حیوانات خودداری کنند. چرا نباید این حرکت را تبلیغ کرد(؟). یک حرکت کاملن اختیاری بدونِ اجبار. بحث کنیم در جامعه و شبکه‌های اجتماعی که آیا این نمایشِ خشونت هست یا نه؟
همچنانکه در عروسی‌ها و جشن‌ها و هر مراسمی تبلیغ کنیم، حیوانات را جلویِ عموم مردم سر نَبُرند . کاری که می‌بینیم حتا خود عروس‌ دامادها مانع سر بُریدن گوسفند در مواردی بودند.

تنبیه به معنای آگاهی است.‌ نه شلاق زدن و چیزی را به اجبار به دیگران قبولاندن.

حیوان آزادی ، زن آزادی
و انسان آزادی

با گیاهخواری هم به خود و هم به حیوانات اهمیت دهیم
هر سال انسان‌ها ده برابر تعداد مردم ساکنِ زمین گاوها ، خوک‌ها و مرغ‌ها را سلاخی می‌کنند . یعنی بیش از هفتاد میلیارد حیوان .
حیوانات کشتزارِ انسان نیستند
گوشت نخوریم فقط یک شعار نیست

نکته: وسط این هم خشونت، مثلِ درگذشت آرمیتا گراوند و جنگ اسرائیل و حماس و جنگ روسیه و اوکراین، آیا مناسبات روزانه ما عاری از خشونت است؟ در جایی که جانداران و حیوانات سلاخی می‌شوند. حیوانات وسیله خوشی و اسباب راحتی و استثمار ما نباید باشند . این خودخواهی و راحت‌طلبیِ انسان است . منیت و ایگوست .
زنان در افغانستان و بسیاری از نقاط در جهان، کشتزارِ مردان شدند . وحشی‌ها و تروریست‌های طالبان در افغانستان، با استناد به دین، زنان را کشتزارِ مردان می‌دانند‌. نه زنان و دختران و نه حیوانات ، کشتزارِ مردان و انسان‌ها نیستند . سرنوشت حیوانات و انسان یکی است

گزارش جلسه سینماشعر در ارتباط با فیلم در شهر سیلویا ( In The City Of Sylvia) مثلِ شعر شده 👇



□ در شهر سیلویا یک فیلمِ تقریبن صامت سرشار از صدا . وقتی سروصداهای متحرک فیلم به مانند سینماتوگرافِ روبر برسون، تبدیل به موسیقی می‌شوند

□ دیالکتیکِ رویاپرداز استاد خوزه لوئیس گورین . گریزِ شاعرانه و جمع و جور به استراسبورگ در فیلم در شهر سیلویا

□ جایی که حسین نشاطی، از شباهت فیلم در شهر سیلویا با فیلم کسوف از آنتونیونی گفت . فایل صوتی جلسه، در کانال تلگرام " شعر بی پایان " منتشر شده است

□ خاطره ساده از چهره معشوق. ساده‌ترین نگاه‌هایِ انسان در شهر سیلویا. زیباییِ یک چهره . معمای یک غریبه . ژست‌ها . تراموایی همیشه حاضر در شهر . رویاپردازی مسحور . مناظری سخاوتمندانه برای نقاش جوان . قرار گرفتنِ چهره‌های متعدد پشت هم . رویِ سکوی تراموا نشستن، بدونِ جسم نشان دادنِ آدمها. اوقات شبانه روز .‌ صداهای در شهر سیلویا مثلِ یک صدای آکوستیک مثلِ یک سمفونی

□ وقتی شکل ناپدید می‌شود، اطراف ظاهر می‌شود

□ سنگ‌فرش‌ها .‌ تراس کافه‌ها . خطوطِ تراموا و تصاویرِ معکوس . واقعیت‌هایِ اجتماعیِ مدرن در فیلمِ در شهر سیلویا . نگاه کردن به نگاه

امیر قاضی‌پور . جلسه سینماشعر

ادامۀ سیاست باخت-باخت!

مرگ دلخراش روانشاد آرمیتا گراوند، به هر علتی که صورت گرفته باشد، شاهد دیگری از حساسیت جامعۀ ایرانی نسبت به اجبار زنان به نوعی پوشش خاص است؛ حساسیتی که عملاً حکومت را در مظان اتهام دخالت در هر نوع مرگی از این قبیل قرار می‌دهد و به دردسر امنیتی دچار می‌کند.
آیا مجموعۀ تلاشی که دستگاه‌های حاکم برای رفع اتهام از خود در اغما و مرگ این دختر نوجوان به خرج دادند، برای درک این نکته کافی نیست که سیاست اجبارِ زنان به پوششی خاص، جز ایجاد التهاب دائمی در جامعه و بیم حکومت از فوران آن، حاصل دیگری ندارد؟
پس این سیاست باخت - باخت برای چه رها نمی‌شود؟
نوشته : احمد زیدآبادی

دستِ گُل‌های جوان در روزنامه‌ یِ صبح
پیراهنِ مشکی به اتفاق
چقدر خاک شد " صندل‌ها "





: زیر زمین هواست
گلوگاه " همان قالی "
دستِ گُل‌های جوان در روزنامه‌ یِ صبح
پیراهنِ مشکی به اتفاق
چقدر خاک شد " صندل‌ها "
- - -
امیر قاضی پور

آرمیتا گراوند: تنگ است همه جا گُل‌های نَفَس



یک :
یکی از سینمایی نویس‌ها نوشته بود که احمدرضا احمدیِ هشتاد و چندساله ده سال زود مُرد! ...
آرمیتا گراوند چند سال؟
تو فیلم محبوبم Liberal Arts، مرد که بزرگتر از دختر با بازی الیزابت اولسن بود ، محاسبه می‌کرد، وقتی او فلان قدر سن داشته باشد، دختر چند ساله است و این رابطه آیا جواب میده.
آقای اکهارت تُله! بله پذیرش و تسلیم!


بقول رهنما: آه آدمیان ؛ زمین، زندگی‌ها ، اقیانوس‌ها ، مرگ ، گریه‌های بی‌پایان، سکوت‌های طولانی ، فضای گسترده. بازهم.

بله! گیاهی کنده شده
رُستن‌ها و شکفتن‌های ابدی



دو :

آرمیتا گراوند
تنگ است همه جا گُل‌های نَفَس

چنانکه کودک گفت:
هر انگشتم گلو دارد
و هر مویم گلو دارد
و هر رگم گلو دارد
" و هر تپش دلم گلو دارد "...
● فریدون رهنما

اگر قطار بود شاعری را ببینم
قطعن سیلویا پلات بود

یکبار در شعری نوشتم " اگر قطار بود شاعری را ببینم قطعن سیلویا پلات بود"
راستش دلم برای دوست شاعر " محمدحسن مرتجا " تنگ شده . دوستی که وقتی باهم در تلگرام گفتگوی شعری داشتیم، آنقدر مهربان بود که می‌گفت نیازی نیست جواب بدی. حضور داشتن بدونِ هیچ حرف خاصی


از تنِ اوست
جانش را در فاصله می‌دید
شاخه‌‌ی به هم پشت
طرحِ لبخند افتاده رویِ خاک

اگر شب‌هایِ آخر
نزدیک
نزدیک در میانِ سنگ‌هایِ پاره
- - -
امیر قاضی‌پور

امروز ۲۷ اکتبر روز تولد سیلویا پلات( Sylvia plath)، شاعرترین شاعرها





در لابلایِ بوته‌ها
رنگ‌ها و جیوه و تخمِ سیاه
تصویر،صدایِ شر و شورِ جوانی
سیلویا پلات هنوز خواب می‌بیند
یکی مُرده است
سیلویا پلات برهنه شده
خواب می‌بیند
شادیِ یک جشن...
- - -
امیر قاضی پور

لی‌لی افشار با گیتارش خاموش نشده است. شعر فقط نوشته‌های بر روی کاغذ نیست. لی‌لی افشار در آلبوم‌ها و آثارش یک شاعر خوب بود و هنوز هست و جریان دارد.‌ شعر در به یادآوری است .
شاعری به نام لیلی افشار



گیتارِ لی‌لی افشار‌.
در دنیایِ اغلب مردانه یِ گیتار ، گیتار لی‌لی افشار را دوست دارم و می پسندم؛مخصوصن در آلبوم مسخ .


شعرِ گیتار از لورکا✔️

شیونِ گیتار
آغاز می‌شود
از همان سپیدیِ نخست
پیاله‌ها می شکنند.
شیونِ گیتار
آغاز می‌شود.
خاموش کردنش بیهوده است.
خاموش کردنش
ناممکن.
شیونش، یکنواخت و آرام است.
به گونه یِ شیون آب
و شیونِ باد
بر بارشِ برف
خاموش کردنش بیهوده است
چرا که در غمِ چیزهایِ دور می‌گرید،که خواهان کاملیاهای سپیدند.
گیتار
بر تیرِ بی هدف
بر شامگاهِ بی فردا
و بر اولین پرنده یِ مُرده بر شاخه می‌گرید
آه،ای گیتار
ای قلب زخمی
به تیغه یِ پنج شمشیر.

فارسی ی: رضا‌معتمدی

همه ابر می‌شود در ابرهایِ تو
رساتر از فراتر
یک طعام برایِ شِکر
سینه‌اش گُل می‌داد
با خودت بُردی هی چنگ می‌زند به صورتت
انگشتِ نشانه‌‌مان
بالم گشوده نمی‌شود
ظرف‌هایِ کهنه در تالارِ بزرگِ شهر
اتاق خواستم از عروسک
که هنگامِ رقصیدنِ یک آشپزخانه باز می‌شود
چه عیبی دارد که این سبزه‌زارِ شور می‌خرامد بر این رود

اگر یک اتفاق کوچک بیفتد
ساق‌های پا
و دندانه‌هایِ یک درخت
در شکلِ مسافری که به آن می‌زنیم
آثارم را سرانجام بر ریشه‌هایشان
اما حرف آمد که در سکوت
- - -
امیر قاضی‌پور

کدام لحظه کدام حضور؟

میانِ این همه داده زائد اینترنتی

آخرین بازدید به تازگی!

این صفحه توسط ادمین اداره می‌شود!