دائو‌ ، لحظه حال و ایران

فلاکتِ انسان تنها از یک چیز ناشی می‌شود و آن این‌ که نمی‌تواند با آرامش در یک اتاق بماند.
جمله بالا از بلز پاسکال است.

انسان‌ها از «رویارویی با خود» وحشت دارند. وقتی انسان در یک اتاق تنها می‌ماند، با سه حقیقتِ هولناک روبرو می‌شود:
۱- پوچی و ملال: درک اینکه زندگی بدون هیاهو، چقدر ساکن است.
۲- مرگ‌بنیادی: یادآوری اینکه زمان می‌گذرد و او رو به زوال است.
۳- حقارتِ وجودی: درک اینکه او ذره‌ای کوچک در بی‌کرانگیِ هستی است.

بنابراین، تمام فعالیت‌های بشر (از جنگ گرفته تا قمار و حتی سیاست‌های بین‌المللی) نوعی «سرگرمی» برای فرار از این اضطرابِ درونی است. اگر دیکتاتورها و متجاوزان می‌توانستند در اتاقشان آرام بگیرند، هرگز برای فتحِ جهان و خون‌ریزی بیرون نمی‌آمدند.


■ شعری از امیر قاضی‌پور
آهن‌ها / و چشمانِ اسب‌ها
اطاق‌ها و تنها پلک زدن
همه چیز در فضایِ اسم‌ها و اطاق‌ها نیست
در این میان بشکه‌ای که در نزاع رویِ بدن نمی‌افتد
ضمایر، همیشه در گلبرگ‌ها هستن
تا از خود بیرون بیاییم.
در دیگران بیایم
در لثه های آدم ها؛ ماهی‌ها
ماهی‌ها لثه‌های آدم
ادامه دادن در حالتِ ساکن
برپا، برجا

رسیدن به اخلاص ( صفا و سکونِ جاودانه) مستلزمِ زدودنِ خواهش‌های نفسانی شش‌گانه یعنی دیدنی‌ها، شنیدنی‌ها، چشیدنی‌ها، بوییدنی‌ها، پسودنی‌ها و اندیشیدنی‌ها و نابودی سموم و کُشنده‌‌های سه‌گانه یعنی: حرص و خشم و جهل است.


در حالِ خواندن کتاب صفا و سکون که پنج رساله دائویی است، هستم. از نشر زندگی روزانه که به زیبایی این کتاب را منتشر کرده است. مترجم کتاب که کارش را دوست دارم اسماعیل رادپور است که خودش نیز در مطالعات دائویی دستی دارد. نشر زندگی روزانه ( Everydaylife.ir) چند جلد کتاب در مجموعه‌ای بنام مطالعات دائویی منتشر کرده است. این کتاب‌ها مکمل کتاب جاودانه دائو دِ جینگ است.

مخلوقِ زیبا Audrey Hepburn در فیلم داستانِ راهبه. این سکوت راهبه‌ها زیباست. جایی که فقط به ضرورت حرف می‌زنند و خاموش هستند. تا جایی که بشه حرف نمی‌زنند با ایما و اشاره کار می‌کنند. اگر سکوت انتخابی باشه عالی نیست؟ تمام حرف‌های زائد تمام لفاظی‌ها از بین می‌رود. حتا در سروصدا هم سکوت و وقفه هست بین صداهای محیط و صدای انسانها. سکوتِ ساموئل بکت، وقتی ازش مصاحبه خواستند و او زمانی قبول کرد که هیچ نگه و تمام مصاحبه بدونِ هیچ گفته‌ای فقط تصویر بود. صفحات سفید. کدام جنبش؟
جنبشی که عینِ سکوت است.

در جستجویِ اسبابی برای خردسندی باش، و بی‌نهایت سبب برای خرسند بودن خواهی یافت. و تنها آن زمان که خرسند و سپاسگزار باشی مذهبی خواهی بود، زیرا خرسندی یعنی مراقبه، یعنی در سکوت و در لحظه حال بودن...

تصویر: از فیلم روزهای عالی ( Perfect Days ) ساخته ویم وندرس.

سکونِ شب
سکونِ آب
ناخنِ کیست که می‌ریزد
#امیر_قاضی_پور


بله! اکهارت عزیز
سکون سخن می‌گوید
بیشتر به سکون، سکوت و مراقبه و فضای خالی نیاز داریم