ننامیدنی؛ لحظه‌ حال و دائو‌  

دعا مثلِ سنگ‌هایِ پاره


شعری از امیر قاضی‌پور :
رقصِ کاغذ پاره‌ها
قربانیِ دوره‌هایِ هجوم
از هر طرف مجبور باشیم خالق باشیم
بیش از اینکه بمیریم
سنگین می‌شود سنگ
و من از همان موقع ترسیدم
"کاغذ پاره‌ها رویِ سنگ"
نامِ زنده،نه مرگ
وقتی نه هنوز نه مرگ را دیده بود
دعا مثلِ سنگ‌هایِ پاره





زمستان همیشه منو کرخت می‌کنه. بی‌هوش میشم برای ساعاتی در روز. وبلاگِ عزیزم و صفحاتِ سفید از زندگی. بله زندگی خود ما هستیم؛ دنبالِ چی می‌گردید؟

امروز صبح ساعت ۹ صبح ، هوا در تهران آنقدر خوب بود، که میشد کوه‌های تهران را شفاف دید. تو آلودگی هوا نمیشه کوه‌ها را دید. تو دو روزِ اخیر، صبح در هوای خوب، قدم زدم. چه موهبتی. و چه رحمتی. رحمت به معنای Grace .