یک رفت به روی ساحل

جبهه ی سبز ایران در برابر حکومت کودتا

اگر نیروهای ملی در رژیم پهلوی (در دوره ی هژیر) توانستند بعد از انتخابات فرمایشی سال ۱۳۲۷ - که عملن کودتای انتخاباتی بود - و سه سال بعد از آن با گرد آمدن در جبهه ای ملی، " اصلاح قانون انتخابات " را موجب شوند و از همه مهم تر " روی کار آمدن دولت ملی - دموکراتیک محمد مصدق " ، " ملی شدن صنعت نفت " و آزادی مطبوعات " را توامان باعث شدند.. امروز  " رئیس جمهور قانونی ایران میرحسین موسوی " عملن با تشکیل جبهه ای فراگیر از نیروهای تحول خواه، می توانداز آرای مردم صیانت کند و خواسته های اکثریت معترضان را تحت عنوان انتخابات آزاد ، اصلاح قوانین موجود،داشتن تجمعات آزاد و حق داشتن تلویزیون و رسانه های مستقل از حکومت را در جبهه ای سیاسی در فضای کاملن روشن شده سیاسی ایران، خواستار باشد.. اما و اگر

نقطه اتکا؛جنبش سبز ایران و مسئولیت تاریخی است

عکس هائی از حرکت های اعتراضی مردم در روز جمعه 26 تیر 1388

نماز جمعه سبز را هم به خشونت کشیدند

روبر برسون " مي گفت : فيلم تاريخي كه" تيارت" يا " رقاص " بازي در مي آورد، موقوف .

حال در برخورد با این شعر از فرزانه مرادی مي خواهم بگويم كه فرزانه همچون برسون به كمك واژه هاي تاريخي به حقيقتي غير تاريخي دست مي يابد. تحريك واژه ها با تصويرهاي محرك( حال انقلاب، مردمان و جنسيت) بلكه با روابط با تصويرهايي كه آنها را هم زنده و هم تحريك كننده سازد. فرزانه اين كار را با واژه ها انجام داده .

بهمن ۵۷، جنسيت انگار انجام نشده.از كمر مرد آبي روان شده / نشده . گذر از تصاوير مرده به زنده.اين شعر فرزانه را مي شود فيلم يا از جنس كاراي " ويدئو آرت " كرد. آن وقت همه چيز از نو مي شكفت. تصاويري كه واقعن از اين آدم ها : " مردمي كه - تخمي ها - آن دسته از مردم - جنده ي خياباني " تصاوير مرده به زنده . بدترين و بهترين كار روتوش واقعيات با خود واقعيات است. نه بايد زيبا و نه زشت، و بايد طبيعت اين بسته هاي سه تايي راديد

به مناسبت آلودگی هوای تهران ناشی از گرد و غبار، دیدن فیلم " شاید شیطان "  اثر " روبر برسون " را پیشنهاد می کنم. برسون آن را فیلمی درباره ی پول که ماوای شیطان بزرگ در دنیاست، چه در تولید تسلیحات غیر ضروری، و چه در آلودگی ابلهانه ی محیط می داند. این شیطان ها در فیلم های خبری به خوبی جفت و جور شده و تصاویر منقطع از زباله و آلودگی ماهرانه نشان داده می شوند.

فیلم درباره چهار روشنفکر جوان ناراضی است، دو مرد و  دو زنی که کاملا از دنیای ساخته ی بزرگترها سر خورده اند.آن ها درخیابان های پاریس قدم می زنند و دنیایی را تماشا می کنند که به شکلی دیوانه وار مادی و غیر انسانی است و به شکلی مهار ناپذبر در حال استثمار منابع طبیعی است.

شکلش عوض شده بود

تا قربانی در  ذره های هوا

نقاب هایش را تکه  تکه  کند

یک اصلاح شده

کسی که مانع از گوش دادن من به صداها شود

در گوش من می خواند:               هیچ دهانی  بسته نیست

کنار گوش بردن                 چند میلیون ادم سرازیر توی خیابان

شکل ستونی                  میله های خیابان کج شدن

آن آدم نفهمید

صدای دریایی را یارای شنیدن نبود

آسان نیست. من یک چشم دارم تو دو چشم

در چشم من می کشید آن امواج

به پای دیوار تن ها می کشید

انها نابود می شوند

من صدا ها را حفظ کردم

ندا بمان 

ندا *      مثل آن است که با    " پتک به سرت کوبیده باشند "

رگه ی اصلی

" تصویر خرد کننده ی گلوله "

بهت آور است

پرندگانی که به سمت بالا پرواز می کنند

حس " زمانی دیگر "

فشردگی تکان دهنده

هیچ نوع تزئینی  و شوک های مداوم

تصاویر تخت / وقتی خون می جهد

با نهایت خلوص به پایان می رسد

* ندا که بود؟

این جاها :

نامه به دبیر کل سازمان ملل در محکومیت خشونتها ی اخیر و رژیم کودتا - امضا کنید نام ها محفوظ است.

نامه به فارسی :

سازمان ملل متحد

به حضور محترم جناب بان کی‌ مون، دبیر کل سازمان ملل متعهد

عالی‌ جناب

تظاهرات صلح طلبانه و غیرخشن شهروندان ایرانی‌، از تاریخ ۱۳ ژوئن، توسط کارگزاران جمهوری اسلامی ایران شدیدا مورد سرکوب واقع شده اند. بیش از ۵۵ نفر کشته و هزاران نفر توسط جمهوری اسلامی به خاطر این تظاهرات صلح طلبانه دستگیر شده اند. حتا کودکان و تماشاگران از گزند این سرکوب ها مصون نبوده اند.